Setting: Sa LRT pa rin, umaga, papuntang Vito Cruz para sa isang nakapupudpod-utak na namang araw.
As usual, nakatayo pa rin ako at nakamasid sa labas. Habang nakatingin sa mga nadadaanang kalye at nag-iisip kung saan manananghalian pagkatapos ng review, nabulabog ako. Tumaas ang mga balihibo ko. Kinabahan ako. Natakot. Parang may humimas kasi sa kamay ko. Kaya agad naman akong lumingon. At confirmed, may pangahas ngang humimas sa kamay ko.
At hindi lang yun: bading siya. Oo, bakla.
Hindi ko na sinayang ang oras ko. Binigyan ko na lamang siya ng isang malagkit na tingin na nagsasabing, "Kuya/Ate, 'wag po. May takot po ako sa mga katulad niyo." Akala ko, makukuha ko siya sa ganoong paraan. Pero hindi! !@#$%$#@#!! Mas lalo pang lumala ang mga pangyayare nang dumami ang pasahero. Siksikan. Ang pasimpleng paghimas ng kamay, napunta sa bewang, pero napansin niya sigurong nahahalata ko na siya at naiinis na ako sa bawat pasimpleng chansing niya kaya inihinto na niya ang kanyang nakadidiring modus operandi.
Sa tuwing maaalala ko ang nakakatawa/nakakadiri/nakakainis na pangyayaring ito, lagi kong iniisip ang mga homosexual (tulad ng suspek sa taas) sa ating lipunan.
Minsan, iniisip ko kung ano ang nararamdaman nila. May sarili silang mundo na mahirap pasukin. Immune na siguro sila sa mga pang-aasar, panglalait, at maging sa pagbatikos ng KARAMIHAN.
May mga kaibigan din akong katulad nila. At kadalasan, sila talaga ang nagiging tumpulan ng tukso at pang-aasar. Minsan, ako pa ang naaasar kapag minamata at niyuyurakan ang kanilang pagkatao.
"What's wrong with being gay?", ani ni Bebe Gandanghari nang ilantad niya ang hubad na katotohanan. Pero kung ako ang tatanungin, oo nga naman. Ano bang mali sa pagiging Homosexual? Kailan nga ba naging kasalanan ang magmahal? Ginusto ba nilang magkaganoon ang mga pangyayari? Hindi. Sadyang mapaglaro lang talaga ang tadhana.
Bading, bakla, bayot, charot, homosexual, binabae, silahis, biniboy, salot, gay, vaklush, tomboy, tibo, binalalaki, lesbian, lesbyana, etc., kahit ano pang ibansag o ipang-insulto mo sa kanila, tao pa rin sila...mga taong nangangailangan din ng kaukulang respeto at dignidad katulad ng sa mga tunay na Adan at Eba. Hindi sila mga hayop na pwedeng yurakan, baboy na pwedeng alipustahin. Tao sila. Ginawa sila ng Diyos...gaya mo.
Hanggang sa muli.
Wednesday, May 20, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
nice one. haha.. well, di ko kasi inexpect na ung bading pala mismo ung magiging topic mo. kala ko kasi pang.intro lang. aun. hehe. ang galing. you just made people see the worth of a person. haha.. keep on making these ones to be an eye-opener for everybody. :)
ReplyDelete